آی تک احمدی – افتاده ام

آه چون عزّا و لاتم بعد از آن تقدیس ها
یک شب از جاه و جلال و اعتبار افتاده ام

من که سیب سرخی از عشق و جنون بودم چه شد؟!؟
از چه بر دست زنان نابکار افتاده ام؟!؟

در پی ات خون ریخت از دل بر دو دست تشنه ام
آه زمزم دیگر از صبر و قرار افتاده ام!

قاصدک سان مژده ی چشم انتظاران با من است
لیکن از اقبال بد بر چنگ خار افتاده ام

آی تک احمدی